Τετάρτη, 9 Ιουλίου 2014

Υγρή κραυγή

Υγρή κραυγή

Στη Σούλα Τσατσάκου

Παράπονο φθινοπωρινής βροχής
αθόρυβα κυλάς
απ’ τον γαλάζιο παγετώνα του κορμιού της
σε αρχαία ρυάκια πυρετικά,
που άπλωναν στον ήλιο τη χαρά τους
τις υποσχέσεις τους ντυμένα.

θα ‘ρθουν πολλές ημέρες να το γευθούν
θα ‘ρθουν πολλές ημέρες
για να το μοιραστούνε.

Η μνήμη σιωπηλή μοιάζει ατελείωτη
κι απ’ τα μικρά παράθυρα της
υάκυνθοι φεγγίζουν,
κι όλο το μυστικό των φλογισμένων στιγμών
σε στήθος ήρεμων κυματισμών φωλιάζει.

Στη κουπαστή του χρόνου αραγμένη,
υγρή κραυγή, η νιότη σου. 


Από την συλλογή «Φαινώ η αγρύπνια του πελάγου»

Τετάρτη, 2 Ιουλίου 2014

Απροσδόκητα



Απροσδόκητα

Εμφανίστηκε απροσδόκητα
φορώντας το «εσείς».
Μία λέξη τυπική,
σαν πανωφόρι συνηθισμένο
για τις κρύες ημέρες του χειμώνα .
Ύστερα, με χάρη κι ευστροφία
αγκυροβόλησε στο «εσύ»,
μ`ένα φόρεμα κόκκινο
που χάϊδευε τις καμπύλες της.
Για να μείνει γυμνή
μπροστά σ`έναν μαγιάτικο,
Ολύμπιο θεό.
Με βλέμμα υπόσχεσης την έντυνε
φωλεμένος στο ρόδο της καρδιάς της.

Από την συλλογή "Στα άδυτα της ύπαρξης μου"